Sunday, May 11, 2008

YumYUm Eat It Up!

Ang lunch break ang isa sa mga pinakahihintay kong sandali tuwing papasok ako sa office. Madalas kasi wala na kaming ginagawa pag mga ganung oras at dahil sa maraming tao na ang nagllunch-out ng 12noon kelangan naming lumabas ng maaga para hindi na maubos ang oras namin sa pagpila ng mahaba tuwing order ng pagkain.

Halos parehas lang ang nakakainan namin sa mahigit isang buwan ko sa ojt. Madalas puro fastfood. At madalas mahal. Wala naman kasing mabibilan ng murang lunch dito maliban nalang kung bibili kami sa mga Jollijeep dito na sa tingin ko naman ay hindi ko magagawa. At saka 1 hour lang break namin e kaya kelangan sa malapit lang kami kakain.

Ito ang listahan ng mga ilan sa nakainan na namin pag lunch:

1. Jollibee (Greenbelt)
Minsan nakakasawa na daw pero dahil minsan tagtipid at medyo namimiss na namin ang jolly spaghetti at chicken joy na kahit siguro tumanda na ako ay hinding hindi parin ako magsasawa. wag nalang isipin ang cholesterol pag kakain dito. hehe. kelangan kasi magenjoy. Mabilis ang service nila dun tulad narin ng ibang branch ng jollibee na nakainan ko na. At syempre palaging maraming tao! Paborito ng lahat ika nga.

2. Wendy’s (Greenbelt)
Mas sosyal ng konti sa jollibee kaya mas mahal din.

3. KFC (Rada St.)

Siyempre like Jollibee ganun din. Masarap. Macholesterol. Dito kami naunang kumain e pero hindi na naulit masyado kasing malayo. From paseo de roxas kelangan pang maglakad papuntang Rada St. Medyo maliit ung place nila kaya jampacked siguro nung nandun kami.

4. KFC (Greenbelt)
Unlike nung nasa Rada, malaki ung spot nila dun sa greenbelt. Mabilis ang service. Maraming tao pero hindi masyadong crowded at mahaba ung pila.

5. Pancake House (Greenbelt)
Bago namin nakuha allowance namin dito kami kumain. I ordered the usual, Pork Vienna. Mejo may kamahalan pero marami naman ung food pero hindi kasing dami nung sineserve nila sa Megamall. Sulit naman. Almost lahat ng nasa menu nila masarap especially ung sunrise steak.

6. Pho Hoa (Greenbelt)
Isang Vietnamese restaurant na hindi ko alam kung bakit natangay ako ni tin dun. actually that was the very first time na pumunta ako sa isang restaurant para umorder ng noodles. Hindi pa ako kumain dun ever. Mahal kasi. Lahat kami inorder namin ay Pho Chin, Nam (Noodle soup with brisket and flank). Just for a bowl of noodles 170+ isa. and regular bowl lang un. Pero sobrang nakakabusog. Masarap din siya and ang maganda dun hindi tinitipid ung ingredients like ung meat and ung noodles unlike dun sa ibang restaurants na sobrang mahal na tapos ung sineserve nila na food sayo tipid. So sa lahat I recommend this restaurant. Kung mahilig kayo sa noodles at sa vietnamese food. :)

7. Chef d’Angelo (Greenbelt)
I ordered the sampler 1 meal which consists of a pizza, a big bird fried chicken and pasta(you can choose between white sauce or red sauce). 130+ ung meal excluding drinks. A little bit pricey. But when you have a
big appetite like mine then you better eat here. Nakakabusog kasi ung chicken malaki talaga. tapos maganda pa service. maraming waiters kaya whenever you need anything mabilis lang. Tsaka the good thing I saw was they see to it na hindi naghihintay ung customer ng matagal. Kasi tinitignan nila every table kung sino pa ung hindi pa dumadating ung order. NO FOLLOW-UPS NEEDED!

8. Tapa King (Dela Rosa Carpark 1)
The first time na kumain kami dito sobrang daming tao. Pero as soon as we got seats dumating na agad ung order namin. Ung food nila mas mahal pa compared sa other fast food considering na ung serving nila ay mas konti at parang halos breakfast meals ung nasa menu nila parang hindi sulit na magbayad ka ng more than a hundred pesos for just a plate of Tapsilog. Meron namang bowl na 60+ pesos lang pero konti ung food. Yes the food tastes good pero kung titingnan natin ung kind of food business na un, it’s considered a fastfood and hindi ko malaman kung nagccater ba sila sa class A na tao at ganun kamahal ung food nila dun.
The second time we ate there was yesterday. Nainis kami sa bagal ng service nila. SObra. We waited for almost 30 minutes siguro before my food arrived. Ung kay tin and ian a little later than that. Parang mas mabilis pa kung nagpadeliver nalang kami siguro. Nung pinapafollow-up ni tin ung order sabi ko sa kanya dapat magalit siya e kasi dapat hindi nila pinaghihintay ng ganun ung mga customers nila. Yung isang customer nga nagalit na and she demanded a refund. kasi patapos na kami kumain still hindi parin dumadating ung order nila. Parang ang lumalabas tuloy they wasted their time there. Naubos ang oras nila at nasira pa araw nila. Malamang hindi na sila kumain sa tapa king dahil sa trauma. hehe.

Ayan. Actually sa lagay na yan nagtitipid na kami.

Teriyaki Boy is gonna be next on the list. I still have a lot in mind. Kaya lang matatapos na OJT ko. Hehe.

Friday, April 25, 2008

Java Overload.

Badtrip kaninang umaga. Nagaway nanaman kami ng kapatid kong c micmic. Gusto pa kasi niya sumabay samin ni mommy papasok para maihatid siya sa school niya pero ayun dahil sa pahirapan sa paggising sa kanya at sa ubod ng bagal niya maligo at magbihis ang sabi ko papahatid ko nalang siya sa driver ni daddy. pero ayun naginarte.. ubod talaga ng arte amf. mas maarte pa sakin e. kaya ayun nagising si daddy at napagalitan siya. kami naman ni mommy nakaalis narin sa wakas. mahirap talaga magkaroon ng kapatid na spoiled...>_<
Binaba ako ni mama sa pila ng fx sa may mcdo. at dahil sa haba ng pila at dahil narin siguro sa matinding traffic kaya walang masyadong fx ang dumadating, ang plano ko na 830 makarating sa opisina ay hindi natuloy. malamang. malas talaga. siguro dahil Friday ngayon. pero hindi naman 13 ngaun. lol.

Sa office naman, itinuloy na namin ung junit test case assignment na binigay samin kahapon. at katulad parin nung dati hindi ko din maintindihan sa umpisa. pero matapos ang halos isang araw, eto tapos narin. hehe. may bugs pa na di maayos pero sabi sa dev na ung trabaho na un. kala ko kami pa magddebug nun e. utang na loob. lol. mahirap siya sa mahirap. kung hindi dahil sa mga ibang test cases (parang OT lang hehe) na navview namin malamang wala kaming idea kung pano sisimulan o tatapusin. Buti rin pwede magcopy paste. astig. haha. May pasok pa kami mamaya. Sa totoo lang masakit na ulo ko dahil sa magdamag na paggawa ng API at pagtingin sa computer monitor pero kelangan pa din pumasok... waaaa....

nakakapagod na pumasok..

iniisip ko kung anu mangyayare mamaya sa klase namin sa seminars and fieldtrip.

makikita ko si pseudobf. eh anu naman ngaun??

hahaha.. bitter. T.T

Wednesday, April 23, 2008

first QA assignment..

I am currently working on a junit test case for the software. Practice palang. Nakakalito ng konte nung una pero after a while I managed to finish it on my own without asking any help. Nakuha ko rin kung pano although syempre gawang NOOB ung akin gumagana paren. hehe..


P30+ Short

Laking gulat ko nung nakuha ko allowance ko. Hindi na nga nasama sa computation ung first week ko hindi pa tama ung pagkakacompute nung hours ko sa office.. kung iisipin wala na talagang dapat icompute dun kasi ang sabi naman basta maka 9 hours ka (1 hr lunch break included) may P100 ka na pwera nalang kung naghalf day or hindi nakumpleto ung 9 hrs. Eh kung hindi saktong 9 hrs ako naalis sobra sobra pa nga kung tutuusin ang stay ko sa office..

Imagine yourself waking up super early just to go to work tapos makukumpleto mo ung 9 hrs/day tapos ung allowance na ibibigay kulang.. hay.. not that it matter kung magkano ung nakuha ko (actually medyo factor din un) kaya lang kasi un ung usapan. P100 per day. hindi naman siguro ako maiinis kung sinabi nilang walang allowance talaga na ibibigay, or depende sa nagawa mong work ung rate pero kasi sinabi nila un. actually nasa contract un.

Tinanong namin ung accountant and pinarecompute. Sana next time tama na.

Right after I got my allowance, I realized the value of money. Every centavo counts for me. Parang ganun. Sa bagay, ung 30+ pesos na kulang ay pamasahe ko din un pauwi..

Ang dami ko na palang nalustay na pera milyon na siguro... hehehehe.. Kaya ngayon ipon-ipon muna..

Kaya sa mga nagpapaBURGER sakin.. wala ng burger! burger! burger!

hahaha..

Thursday, April 17, 2008

What's up with me?

Nako, tagal ko ng di nagblog.

March 31. While I was busy watching tv at home, Ms. Beng from the office called and asked if it's okay with me to go to there the next day so we could start our OJT. I was surprised coz I wasnt expecting her to call me so soon. I asked Tin if Ms. Beng called her and scheduled where and what time we would meet so we could go there together.

April 1. It was the first time I went to Makati alone. Nagcommute ako. Imagine the hell I went through thinking I'd be lost. I was relieved when I got there safe. I havent travelled alone but it feels much like traveling in an unknown world without a chaperone. Hehe. Nothing much happened that day but we were pretty bored reading two 100+ pages of pdf files that were given to us. We finished reading both of them. I dont know if it does matter if we understood everything we read, I just know we had to finish reading them. We were assigned to the QA department so it probably isnt required to know everything since they would only give us specific topics to work on. Anyway, the day seemed so long and we went home haggard... I ended up sleeping early because of the exhaustion.

I've been a trainee for 3 weeks now but there's still nothing much to say about the training yet. We learned Java, yes. The language i've been wanting to learn. But only the fundamentals... We have been assigned to do several exercises using it but we still were not given the QA assignments until now. It's been three weeks and we're still studying Java.. Good thing it's not that boring..

The aircon's compressor something was broken the first day we got here until just yesterday so it was like hell working here. It's baking hot. We were very thankful they were able to fix it kasi everyday muka na kaming adik at galing sa isang sauna. hehe.

About the food, the food on the 8th floor of the building is a little pricey kaya we decided to just bring packed lunch or snacks every once in a while para tipid... Hindi parin ako nakakakain sa JOLLIJEEP. pero gusto ko. hehe. By the way, I went on a 3 day diet. I think I kind of lost an inch around my waist. At least may nabawas. I feel lighter. Right now Im lessening my rice intake. Corn is my substitute for it. I'll gladly continue doing this para tuluyan na akong mamayat. hehe.